اسم من گم شده است

توی دفترچه ی پُر حجم زمان                            

دیرگاهی است                                                    

فراموش شدم                                                     

اسم من گم شده است  

 لا به لای ورقِ کهنه ی آن لایِحِه ها     

زیر آن بندِ غریب                                             

پشت انبوهی از آن شرط و شروط                     

لای آن تبصره ها                                               

اسم من گم شده است    

در تریبون معلق شده ی سختِ سکوت            

حق من گم شده است                                       

زنگ انشاء                                                        

شان من گم شده است                                     

کسی انگار ، نمی خواست معلّم بشود                

شأن من نیست بنالم 

شأن من نیست بگویم

زتهی ، ز نبود

یا از این زخم کبود

لیک ،

رنگ رخساره گواهی دهد از سرِّ درون

از همه رنج ، فزون

اسم من گم شده است

نردبانی شده ام

صاف ، به دیوارِ ترقی

تا که این نسلُ   و ان نسل

پای ، بر پله ی من

سوی فردا بروند

و غریبانه فراموش شوم

اسم من گم شده است .